Τετάρτη, 13 Φεβρουαρίου 2013

Τάρτα σοκολάτας

Μια μικρή άσχετη εισαγωγή. Έχουν περάσει οχτώ μήνες από τότε που ξεκίνησα το blog και επιτέλους, μετά από πολύ ψάξιμο και αποτυχημένες προσπάθειες, οι φωτογραφίες μου αρχίζουν λίγο να μου αρέσουν. Ευκαιρία για μια μικρή αλλαγή λοιπόν στην εικόνα του blog, με λίγο πιο πλατύ το κείμενο προκειμένου να μεγαλώσουν λίγο και οι φωτογραφίες, αναδεικνύοντας έτσι καλύτερα τόσο τη διαδικασία όσο και το τελικό αποτέλεσμα. Ελπίζω να είναι πιο όμορφο το σύνολο, με συνεχή βελτίωση όσο περνάει ο καιρός. Ίδωμεν...
Πριν από λίγο καιρό έγραψα για την τάρτα λεμονιού ότι, ενώ είναι εξαιρετική, δεν θα ικανοποιήσει τους φανατικούς chocoholics. Γνωρίζοντας όμως ότι οι chocoholics δεν είναι και λίγοι, γρήγορα έρχομαι να καλύψω το κενό και να αφιερώσω και σ' αυτούς  μια ενδιαφέρουσα εκδοχή τάρτας.
Η αλήθεια είναι ότι ενώ τρελαίνομαι για σοκολάτες, που εκτός από τις λευκές μου αρέσουν όλες, δεν είμαι και πολύ φαν των σοκολατένιων γλυκών. Μου φαίνονται βαριά και λιγωτικά. Αυτό ισχύει και για τα παγωτά και για τις κάθε είδους σοκολατένιες πάστες ή τούρτες. Τα προτιμώ αν υπάρχει και κάποιο φρούτο για να δίνει λίγη δροσιά στο σύνολο, όπως στην αγαπημένη μου κρέπα που έπαιρνα στα φοιτητικά μου χρόνια από το Ναυαρίνο, με σοκολάτα και φράουλες. 



Υποχρεωτικά λοιπόν η τάρτα μου θα περιέχει πολλές φράουλες, ξαπλωμένες πάνω σε μια τραγανή ζύμη και μια γκανάς σοκολάτας θα σκεπάζει το σύνολο. Για έξτρα δροσιά μερικά φύλλα φρέσκου δυόσμου θα συντροφεύουν τις φράουλες, ενώ η σοκολάτα δικαιούται ένα ελαφρό ντοπάρισμα με λίγο φρέσκο τσίλι, έτσι για ένα παιχνίδισμα στον ουρανίσκο. Η συνταγή για την ζύμη είναι από το αγαπημένο μου βιβλίο "Ζύμες" του Michel Roux, ενώ και η υπόλοιπη συνταγή είναι μια ελαφριά διασκευή της δικιάς του τάρτας σοκολάτας.

Υλικά για την pate sucree: 250γρ αλεύρι μαλακό
                                           100γρ βούτυρο ελαφρώς μαλακό σε κυβάκια
                                           100γρ ζάχαρη άχνη
                                           2 αυγά
                                           ελάχιστο αλάτι
                                           δύο κάψουλες βανίλιας

Για τη γκανάς σοκολάτας: 260γρ κουβερτούρα 60% σε κακάο
                                           320γρ κρέμα γάλακτος
                                           25γρ γλυκόζη
                                           50γρ βούτυρο σε κυβάκια
                                           1 φρέσκια κόκκινη πιπεριά τσίλι

Για το στήσιμο: 300γρ φράουλες
                          μερικά φύλλα φρέσκου δυόσμου

Ξεκινάω με τη ζύμη. Βάζω στο μίξερ το βούτυρο, τη ζάχαρη, το αλάτι και το αλεύρι και τα δουλεύω σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να γίνει το μείγμα ελαφρώς κοκκώδες. Προσθέτω τα αυγά και ανακατεύω μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Στο τέλος βγάζω τη ζύμη από το μίξερ και τη δουλεύω λίγο με τα χέρια. Την κάνω μια μπάλα, την τυλίγω σε διαφανή μεμβράνη και τη βάζω στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα ή και περισσότερο.




Όταν είναι έτοιμη η ζύμη και έχει σφίξει, την ανοίγω σε ελαφρώς αλευρωμένη επιφάνεια σε πάχος περίπου 2 χιλιοστών. Έχω εν τω μεταξύ βουτυρώσει το ταψάκι που έχω για τις τάρτες διαμέτρου 24 εκατοστών, το βάζω στην κατάψυξη να κρυώσει το βούτυρο και το αλευρώνω. Με τη βοήθεια του πλάστη απλώνω τη ζύμη στο ταψάκι και τη στρώνω όμορφα και συμμετρικά, κόβοντας αυτό που περισσεύει. Επειδή το ταψάκι μου είναι λίγο ψηλό γι' αυτήν την τάρτα, καθώς ταιριάζει πιο πολύ σε αλμυρές, κόβω τη ζύμη λίγο πιο χαμηλά από το χείλος του ταψιού, έτσι ώστε η τάρτα να έχει συνολικό ύψος περίπου 2,5 εκατοστά. Τρυπάω με πιρούνι τη βάση της και τη βάζω στην κατάψυξη για είκοσι λεπτά να κρυώσει.




Η ζύμη που περίσσεψε, αν δεν έχει χρειαστεί πολύ αλεύρι στο άνοιγμα που θα την κάνει να σφίξει και να μην δουλεύεται εύκολα, μπορεί να ξαναανοίξει σε μικρότερο μέγεθος αυτή τη φορά, ιδανικό για ένα μικρό ατομικό ταρτάκι, που μπαίνει κι αυτό στην κατάψυξη.




Προθερμαίνω τον φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα. Τσαλακώνω ένα κομμάτι λαδόχαρτο να μαλακώσει και το απλώνω πάνω στην τάρτα. Πάνω του σκορπίζω νομίσματα, τα οποία ψήνουν την τάρτα και από πάνω σε αντίθεση με το ρύζι και τα φασόλια. Για τη μικρή βάζω ένα ίδιο ταψάκι σαν σάντουιτς. Ψήνω για 20 λεπτά, αφαιρώ τα κέρματα και το λαδόχαρτο και ψήνω για άλλα πέντε λεπτά. Μόλις γίνει την βγάζω από το φούρνο, αφήνω για ένα λεπτό να κρυώσει και να μη σπάσει και μετά τη βγάζω από το ταψάκι και την αφήνω σε σχάρα να κρυώσει εντελώς.
Κόβω τις φράουλες σε χοντρές ροδέλες και τις απλώνω σε όλη την επιφάνεια της τάρτας σε μία στρώση, ενώ από πάνω τους σκορπίζω πολύ ψιλοκομμένα τα φύλλα του δυόσμου.




Σειρά έχει η γκανάς σοκολάτας. Χρησιμοποίησα μια αυστριακή κουβερτούρα που δεν την είχα δοκιμάσει, μάρκας Basic(;), 60% περιεκτικότητας σε κακάο, η οποία ήταν πολύ καλή και αρωματική, ενώ δουλευόταν και πολύ ωραία.




Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνω την κρέμα γάλακτος σε μέτρια φωτιά, στην οποία έχω ρίξει το τσίλι ψιλοκομμένο. Σε ένα μπωλ τεμαχίζω την κουβερτούρα σε μικρά κομμάτια και προσθέτω τη γλυκόζη. Μόλις η κρέμα βράσει, την σουρώνω αμέσως πάνω στην κουβερτούρα με τη γλυκόζη. Ανακατεύω συνεχώς, όχι με το σύρμα για να μη κάνει φουσκάλες αλλά με σπάτουλα ή μαρίζ, μέχρι να λειώσει η κουβερτούρα, ενώ σιγά σιγά προσθέτω και τα κομματάκια του βουτύρου. Δεν καθυστερώ σε αυτό το βήμα γιατί δεν θέλω να κρυώσει η γκανάς και να σφίξει. Όσο είναι ζεστή ακόμα την απλώνω πάνω από τις φράουλες και γεμίζω την τάρτα μέχρι επάνω. Στην προκειμένη περίπτωση είχε σφίξει ελάχιστα και δεν απλώθηκε εντελώς ομοιόμορφα, όπως φαινεται και στις φωτογραφίες αλλά μικρό το κακό, στην πραγματικότητα δεν φαινόταν τόσο τα νερά. Αυτή η ποσότητα μου έφτασε ακριβώς για τις δύο τάρτες, τη μικρή και τη μεγάλη.





Αφήνω την τάρτα να κρυώσει εντελώς, τουλάχιστον δύο ώρες. Μετά μπαίνει στο ψυγείο για να σφίξει. Για να σερβίρω, τη βγάζω από το ψυγείο τουλάχιστον ένα τέταρτο νωρίτερα για να είναι πιο αρωματική.





Είναι μια καταπληκτική τάρτα, που λόγω των απλών υλικών που έχει, η γεύση της εξαρτάται αποκλειστικά από την ποιότητά τους. Όσο πιο ώριμες είναι οι φράουλες και όσο καλύτερη είναι η σοκολάτα, τόσο πιο αρωματικό θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Η ζύμη είναι τραγανή και βουτυράτη, η γκανάς είναι εντελώς βελούδινη με μια ελάχιστη υπόνοια κάψας από το τσίλι, ενώ οι φράουλες με το δυόσμο δίνουν μια απίστευτη αίσθηση δροσιάς, κάνοντας το σύνολο πολύ ελαφρύ και καθόλου λιγωτικό.
Βέβαια, μπορεί στους σκληροπυρηνικούς σοκολατόφιλους αυτές οι προσθήκες να φανούν βέβηλες και ότι αλλοιώνουν το σοκολατένιο χαρακτήρα της τάρτας, είμαι σίγουρος όμως ότι ακόμα και έτσι θα την απολαύσουν.

10 σχόλια:

  1. Βέβηλε, κτήνος, Σουγκλάκο!
    Μας κόλασες πάλι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε παρακαλώ, ο Σουγκλάκος είναι πιο χοντρός..

      Διαγραφή
  2. Οι φωτογραφίες είναι πράγματι καλύτερες έτσι. Η τάρτα με ενθουσίασε, όχι μόνο γιατί μου αρέσει η σοκολάτα (σηκώθηκα ήδη και πήγα στο φυγείο για ένα κομματάκι) αλλά και γιατί μπορώ να τη φτάξω. ΄Ισως κιόλας την Κυριακή.
    Λες τελικά να γίνω συστηματική μαθήτρια αντί σε "κοντράρω"; Τι φέρνει ο καιρός!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ χαίρομαι που επιτέλους δηλώνεις ευθαρσώς ότι μπορείς να τη φτιάξεις. Είδες τι σου κάνει λίγη σοκολάτα. Οπότε μπορείς να ξαναδείς παλιότερα θέματα και θα δεις ότι και κείνα μπορείς να τα κάνεις. Όλα είναι στο μυαλό μας..

      Διαγραφή
  3. Απλά τέλεια. Εννοείται θα την τολμήσω
    Χρυσοπούλι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η ζύμη σου βρίσκεται στο ψυγείο μου. Έκανα το λάθος και την δοκίμασα πριν την τυλίξω με την μεμβράνη...Ήταν τόσο νόστιμη! Ανυπομονώ να ολοκληρώσω το γλυκό!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χαίρομαι που σου άρεσε. Ελπίζω να σου αρέσει και το τελικό αποτέλεσμα...

      Διαγραφή
    2. Και ναι, το τελικό αποτέλεσμα (χωρίς την κόκκινη πιπεριά τσίλι) ήταν υπέροχο!

      Διαγραφή
  5. Πολύ χαίρομαι που σε ανακάλυψα! Δεν ξέρω για τις προηγούμενες φωτογραφίες αλλά αυτές που βλέπω είναι άκρως λαχταριστές. Αν δεν είχα ήδη ξεκινήσει διατροφή λόγω των καλοκαιρινών ατασθαλιών, θα την έκανα σήμερα κιόλας. Μπαίνει στα υπόψη όμως για να τη φτιάξω με την πρώτη ευκαιρία!
    Καλώς σε βρήκα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλωσήρθες! Να την κάνεις την τάρτα, εξάλλου το καλοκαίρι τελειώνει, οι παρασπονδίες κρύβονται πλέον εύκολα κάτω από τα ρούχα οπότε η διατροφή πιο πολύ με διαστροφή μου ακούγεται. Και αυτά ισχυρίζεται ένας αμετανόητος χοντρός, όχι όμως όσο ο Σουγκλάκος που λέει το πρώτο σχόλιο...

      Διαγραφή

Τα μηνύματα είναι ελεύθερα, αφού πρώτα λογοκριθούν...