Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Δύο χρόνια

Σήμερα είναι μια πολύ σημαντική μέρα για την ιστορία του παγκόσμιου foodblogging, μέρα γιορτής και χαράς, αντάξια να ανακυρηχθεί εθνική εορτή. Ο λόγος; Το slowchefs, ίσως το καλύτερο foodblog του άνω μαχαλά του Λιτοχώρου, το blog της καρδιάς σας, κλείνει τα δύο χρόνια παρουσίας στο ιντερνετικό στερέωμα. Αν ήταν παρμεζάνα, θα ήταν στην ιδανική ηλικία ωρίμανσης για κατανάλωση. 






Τι έμεινε από αυτά τα δύο χρόνια; Πολλά αλλά το πιο βασικό είναι ότι υποχρεώθηκα να οργανωθώ, να διαβάσω, να αποκτήσω στόχο, πρόγραμμα, συνέπεια στη μαγειρική μου, να γίνω εν τέλει καλύτερος μάγειρας. Ήταν το σωστό βήμα τη σωστή στιγμή, τότε που δεν ήξερα πού να διοχετεύσω την αγάπη μου για το φαγητό. Μου έδωσε κατεύθυνση. Τώρα είμαι σε φάση που ψάχνω το επόμενο βήμα, αν και, παρόλο που υπάρχει ένας μικρός κορεσμός, δεν πρόκειται να σταματήσω να γράφω. Το γράψιμο εξάλλου μου είναι τόσο δύσκολο, το πιο δύσκολο κομμάτι σε μια ανάρτηση από το τρίπτυχο μαγείρεμα - φωτογράφιση - κείμενο, που το καθιστά και τόσο γοητευτικό στα μάτια μου, η απόλυτη πρόκληση.
Από κει και πέρα, και βλέποντας τα στατιστικά του blogger, μάλλον δε με διαβάζουν και πολλοί και, κυριολεκτικά δυστυχώς..., ούτε η μάνα μου. Φτάνουν όμως οι λίγοι, αυτοί κυρίως που με βομβαρδίζουν με ερωτήσεις, που μου δίνουν κίνητρο να συνεχίσω χωρίς εκπτώσεις στη βασική αρχή του slowchefs, την αναζήτηση του τέλειου.
Σήμερα, γιορτάρα μέρα, δεν μαγειρεύω. Θα σας δείξω όμως μια αναπάντεχη ανακάλυψη στην Κατερίνη, όπου δύο φορές το μήνα περίπου πάμε για ψώνια. Μου δείξανε λοιπόν σε μια απόμερη γειτονιά ένα μικρό εργαστήριο λουκουμιών, της Ρίας Παπαζιώγα, μου είπαν ότι είναι καλό, η περιέργεια χτύπησε κόκκινο, τα δοκίμασα και ναι, είχαν δίκαιο. Από τα καλύτερα λουκούμια που έχω φάει. 






Με τέλεια υφή, φρεσκότατα, χωρίς να κολλάνε στο δόντι, αρωματικά, σε διάφορες γεύσεις, ό,τι πρέπει να τα τρώς με τον απογευματινό καφέ. Αγαπημένο μου όλων αυτό με το αμύγδαλο, δεν μπορούσα να σταματήσω να τρώω μέχρι να τελειώσουν. Τελικά απλά παραδοσιακά προϊόντα, καλά φτιαγμένα βέβαια, μπορούν να είναι πολύ ανώτερα από περίπλοκες και ανούσιες συγχρονιές.
Υπάρχει και ομώνυμο κατάστημα στο κέντρο της Κατερίνης αλλά δεν είναι το ίδιο, άλλοι ιδιοκτήτες, άλλα προϊόντα, άλλη ποιότητα. Τα λουκούμια είναι στη Μαραθώνος 1, βάλτε το gps και βρείτε το, αξίζει.

Υ.Γ.: και του χρόνου να γιορτάσουμε τα τρία με πολλές νόστιμες αναρτήσεις...

28 σχόλια:

  1. καλώς σε βρηκα και χρονια πολλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χρόνια πολλά λοιπόν και κυρίως δημιουργικά,να πας πολλά βήματα πέρα τη μαγειρική σου, να έχεις πάντα διάθεση για δημιουργία, να καινοτομείς αλλά και να βλέπεις παράδοση με άλλο μάτι και εν τέλει να μοιράζεσαι το κέφι σου μαζί μας...
    Απο τα καλύτερα και σοβαροτερα blog για το φαγητό και τα συναφή.Το οτι δε διαβάζουν πολλοί μάλλον δύναμη θα πρέπε να σου δίνει (μη το παίρνεις αρνητικά το σχόλιο), καθώς με τα δυσκόλα και τα όμορφα, λίγοι ασχολούνται. Όπως και στα μαγαζιά φαγητού που μαστίζονται απο επιπολαιότητες στη καλύτερη των περιπτώσεων αλλά γεμίζουν κόσμο, όπως τα σινεμά που μας έχουν τιγκάρει στις μπούρδες κυρίως και παρόλα αυτά κόσμο έχουν, όπως η τηλεοραση,η μουσική, όπως....Θέλω να πω, οι πιστοί του κάθε είδους αλλιώς τη ψάχνουν και άλλους δρόμους ανακαλύπτουν...και στο θέμα του φαγητού αυτο το blog είναι διαμάντι!Συνέχισε έτσι...Σε ευχαριστούμε1
    Ένας ακόμη φανατικός αν και καινούριος αναγνώστης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, μου δίνουν δύναμη να συνεχίσω τον, σχεδόν, μοναχικό μου δρόμο χωρίς να παρεκλίνω από το στόχο.

      Διαγραφή
  3. Καλησπέρα και Χρόνια Πολλά γεμάτα δημιουργίες.
    Θα συμφωνήσω με το Χρήστο καλύτερα λίγοι και καλοί, άνθρωποι που να καταλαβαίνουν τι ακριβώς διαβάζουν και τι στόχους έχεις βάλει.
    Εγώ σε έχω ανακαλύψει σχετικά πρόσφατα και περιμένω την επόμενη σου ανάρτηση πάντα.
    Καλό καλοκαίρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ, μακάρι αυτό το ταξίδι να κρατήσει πολύ ακόμα.

      Διαγραφή
  4. Δε γινόταν να διαβάσω νωρίτερα την ανάρτηση σου? Τώρα είναι περασμένη η ώρα για να βγω στους δρόμους και να πανηγυρίσω για το χαρμόσυνο, συγκλονιστικό διαδικτυακό γεγονός :)
    Εντάξει, σοβαρά τώρα (ελπίζω να μην παρεξήγησες το καμμένο, σκοτεινό μου χιούμορ), καλή συνέχεια και καλά να είσαι να γράφεις, να μαγειρεύεις και ΚΥΡΙΩΣ να εκφράζεσαι. Δεν έχει σημασία να γίνεις "διάσημος" αλλά να περνάς καλά μ' αυτό που κάνεις και να μοιράζεσαι κάποιες σκέψεις - ιδέες, έστω κι αν είναι με 2 - 3 αγνώστους. Για να σε παρηγορήσω, ούτε και η δική μου μάνα με διαβάζει (γιατί δεν έχει υπολογιστή), ούτε καν ο σύντροφός μου (γιατί η μαγειρική δεν τον συγκινεί), άρα πάλι στο ίδιο κοινό των 2 - 3 αγνώστων απευθύνομαι κι εγώ.
    Με τα λουκούμια το timing είναι φοβερό, γιατί μόλις τώρα καταβρόχθισα κάτι ωραία γεμιστά λουκουμομπισκότα που έφτιαξα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πώς να το παρεξηγήσω, αφού κι εγώ με κάτι τέτοια ξεκινώ την ανάρτηση... Δε νομίζω ότι ήταν ποτέ στις προθέσεις μου να γίνω διάσημος, πάλι καλά δηλαδή γιατί θα είχα απογοητευτεί. Και σε σχέση με σένα είμαι τυχερός, η γυναίκα μου, που δεν την ενδιαφέρει καθόλου η μαγειρική, διαβάζει υποχρεωτικά τις αναρτήσεις για να διορθώνει λάθη...

      Διαγραφή
  5. ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ γεματα γευστικες ανησυχιες και επιτυχιες.
    Χρυσοπυλι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ. Περίεργη υπογραφή σήμερα...

      Διαγραφή
  6. Χρόνια Πολλά με υγεία, δημιουργικότητα και ξεχωριστα φαγακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λίγοι και καλοί!
    Σε αγαπάμε και είμαστε πιστοί αναγνώστες σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Χρόνια πολλά για το φαγητοblog σου!! :) Πολύ πρόσφατα σε ανακάλυψα (όπως και την υπόλοιπη ελληνική φαγητοblogόσφαιρα), και όμως μου αρέσουν πολύ και οι συνταγές σου, και οι φωτογραφίες σου, και τα κείμενά σου! Συνέχισε απτόητος! Άλλωστε, δεν είναι τα νούμερα που έχουν σημασία, αλλά το γεγονός ότι βρήκες ανθρώπους να μοιραστείς το πάθος σου!! Να είσαι καλά, να γιορτάσεις τρίτα, τέταρτα, όσα γενέθλια του blog σου επιθυμείς! :) Εμείς εδώ θα είμαστε, να γιορτάζουμε παρέα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Εύχομαι να συνεχίσεις για Πολλά Χρόνια να δημιουργείς με την γνωστή "τελειομανία" σου και να μοιράζεσαι μαζί μας τις λαχταριστές γεύσεις με τις εξίσου λαχταριστές φωτογραφίες σου! Για εμάς που σε παρακολουθούμε είναι σημαντικό που υπάρχεις! Go! Go! Go!
    Lia P.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ, μένει ακόμα η εκκρεμότητα να συμπράξουμε...

      Διαγραφή
  10. Χρόνια Πολλά δημιουργικά και φυσικά νόστιμα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καταλαβαίνω οτι η ανταπόκριση που βρίσκει, είναι αυτή που θρέφει τον δημιουργό.
    Καταλαβαίνω οτι στόχος κι ελπίδα του ναυαγού, όταν ρίχνει το μπουκάλι με το μήνυμα στη θάλασσα, είναι αυτό να φτάσει κάποτε στα χέρια κάποιου αποδέκτη.
    Καταλαβαίνω επίσης οτι τις ταινίες του Αγγελόπουλου τις έβλεπαν πολύ λιγότεροι απ΄ ό,τι του Δαλιανίδη.
    Είμαστε λίγοι, αλλά κάθε φορά, μα κάθε φορά, περιμένουμε ανυπόμονα την επόμενη ανάρτησή σου.
    Να σε έχουμε κοντά μας για πολλά-πολλά χρόνια, είναι η ευχή.Χρόνια πολλά!

    Λίζα Σ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πω πω, εντυπωσιακό σχόλιο. Να 'σαι καλά, μού 'φτιαξες τη μέρα που ξεκίνησε άσχημα. Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια...

      Διαγραφή
  12. Χρόνια πολλά, δημιουργικά και νόστιμα στο blog!
    ΥΓ: Να υποθέσω ότι το φλιτζάνι είναι σιφνέικο; :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ. Δεν ξέρω από πού είναι, έψαχνα πριν πολλά χρόνια για φλυτζανάκια στη Θεσσαλονίκη, μου άρεσαν αυτά αλλά είχε μόνο δύο (ήθελα εξάδα πανάθεμά με...), δεν τα πήρα, το μετάνιωσα, επέστρεψα και κάποιος σάτυρος είχε ήδη πάρει το ένα. Έκτοτε πίνω τον ελληνινκό μου σ' αυτό. Ο μαγαζάτορας πάντως δεν μου είπε από πού τα πήρε, όταν του το ζήτησα για να παραγγείλω κι άλλα.

      Διαγραφή
  13. Ως ανήσυχο πνεύμα και δημιουργικό με ανάλαγα αποτελέσματα σε ό,τι καταπιάνεσαι εγώ εκτός από το να συνεχίσεις εδώ , περιμένω και το επόμενο βήμα , που μόνο ένα φαντάζομαι τώρα οτι μπορεί να είναι, κι εκεί θα σε συναντούμε για το ίδιο θέμα αλλά και διά ζώσης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για να δούμε, μακάρι. Και να μη γίνει πάντως, άνετα μπορούμε να κάνουμε τα πάντα δια ζώσης...

      Διαγραφή
  14. Ρία Παπαζιώγα15 Ιουλίου 2014 - 11:05 μ.μ.

    Αν και καθυστερημενα, χρονια πολλά και ελπίζω να τα εκατοστήσετε με αμέτρητους αναγνώστες. Ευχαριστούμε πολύ για τα καλά σας λογια για τα λουκούμια μας και δεσμευόμαστε ότι θα συνεχίσουμε να τα παράγουμε με το ίδιο μεράκι και αγάπη, χωρίς καμμία έκπτωση στην ποιότητα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ. Έχουμε ακριβώς τις ίδιες δεσμεύσεις, ελπίζω να τις τηρήσουμε για πολλά πολλά χρόνια...

      Διαγραφή

Τα μηνύματα είναι ελεύθερα, αφού πρώτα λογοκριθούν...